Een kleine biografie van Hans Blauwbaard (1962 - ...?)



Eind jaren tachtig… Hans Haegeman is een jong leraar Nederlands, werkzaam in Brussel. In zijn vrije tijd vindt hij een eigenzinnige mix uit van oude Vlaamse volksmuziek, blues, folk en het Franse chanson, zoals dat onder meer door Jacques Brel werd gebracht. Hij zingt zijn zeer poëtische en zwartromantische teksten, zowel in het Nederlands als het Frans en het Engels, en wordt al gauw bestempeld als een “poète maudit”, een “verdoemde dichter” die steeds weer hetzelfde thema bespeelt: liefde en dood. Hij wordt gefascineerd door het oeroude Vlaamse lied over een middeleeuwse seriemoordenaar, De Ballade van Heer Halewijn, en kiest voor de artiestennaam Hans Blauwbaard.


Haegeman heeft een relatie met de zeventienjarige Melinda Meursault, die bij hem in de klas zit. Na een optreden van Blauwbaard wordt zij vlakbij gevonden, onthoofd. De politie verdenkt de chansonnier een tijdje, maar laat hem vrij bij gebrek aan bewijzen. De leraarscarrière van Haegeman is echter gebroken, hij belandt in de marginaliteit en medio jaren negentig zwerft hij dakloos rond in Brussel.


In maart 1999 wordt Hans Blauwbaard letterlijk ‘uit de goot geplukt’ door Isabel Pontarlier, die werkt als talent-scout voor de platenfirma van Gilbert Leduc, ‘Duck Music’. Naar verluidt wordt zij ‘verpletterd door de schroeiende intensiteit van zijn muziek, zijn teksten en zijn vertolkingen’. Isabel neemt Hans bij haar in huis en ze beginnen een relatie. Met Isabel Pontarlier als producer en een stuk of wat collega-straatmuzikanten, de zogenaamde Blauwbaard Compagnie, duikt Hans de studio in voor de opname van een eerste CD. Isabel danse/Isabel danst wordt in Wallonië en Vlaanderen een grote hit. Isabel Pontarlier zet ook een concert-toernee op door België.


Op 27 februari 2000 gaat Hans Blauwbaard er na een spraakmakend concert in Kontich vandoor met de zestienjarige Lisa Vanmaele. Na een gevecht met Yves Bonduelle (één van zijn muzikanten) lijken zowel hij als Lisa in rook opgelost. Het meisje zal later teruggevonden worden in een toestand van volslagen zinsverbijstering. Van Hans Blauwbaard ontbreekt tot op de dag van vandaag ieder spoor. Yves Bonduelle werd een tijdje verdacht van moord op de charismatische zanger, maar bij gebrek aan bewijzen weer vrijgelaten. De CD van Hans Blauwbaard & de Blauwbaard Compagnie werd het voorwerp van een rechtszaak en is nooit officieel verschenen…

 Hans Blauwbaard beschouwde zich in eerste instantie als een dichter, getuige hiervan dit citaat uit een interview uit 1999: ‘De dichter is geest, is ziel, is bezieling. Zijn kunst mag niet verworden tot een “ding”, een “product” dat wordt gekocht en verkocht.’



‘Managers? Een écht artiest heeft alleen maar een manager nodig om zijn business- en andere plannen te dwarsbomen. Artiesten moeten de luizen zijn in de pels van de zakjapanners, de stokken in de wielen van het commerciële apparaat. De natuurlijke habitat van een waarachtig artiest is de goot, niet één of ander duur penthouse. Wij moeten de levende tegenstelling zijn van al wat naar commercie en materialisme ruikt.’